უბრალოდ - შემოქმედება ! ^_^·Без рубрики·{ უცნობი }

შემო — დგომა ? . ! 

შემოდგომის განუყოფელი ნაწილია სიცივე და მელანქოლია. მზე ნელ-ნელა კარგავს სითბოს, ამავდროულად თითქოს სხივებს თან მიაქვს ბედნიერების ბოლო ნამსხვრევები თან. მაგრამ არა უკანასკნელი. მცირედ სიხარულს ნაქსოვი შარფი და ყავის სურნელი, ოთახში მიმობნეული, ჩუმად ინახავს ჩემთვის. ცივა, თუმცა თითები განაგრძობენ გვერდების ფურცვლას - წიგნის, ცხოვრების, მეხსიერების. დღეს წვიმდა. ნატიფად რაკუნობდნენ წვეთები ფანჯრის მინებზე, აივნის მოაჯირზე. და ისმოდა… Читать далее შემო — დგომა ? . ! 

Реклама
{ უცნობი }

100 Letters

ა - ან საკუთარ თავს გავექცევი, ან შენ გამოგეკიდები - უკან. მომეცი არჩევანის უფლება, გთხოვ. ბ - ბედის არ მჯეროდა არას-დროს, მაგრამ შენ ყოფილხარ ის, დაწყევლილი და გამაუბედურებელი. ბედნიერი? ჩემს ბედად, ასეთი არ ვშობილვარ. გ - გული იქცა გონებად. შენი - ჩემად...? დ - დიდი: ფიზიკურად, სულიერად, ემოციურად. მაგრამ ი ს დარჩა უბერებელი, გაუწრთობელი, გაურყვნელი… Читать далее 100 Letters

მოკლედ - ჩემი რეცენზიები :)

ზოგჯერ … 

ხდება, როცა დიდი ხნის მერე აღმოჩნდები უცხო გარემოში ნაცნობ ადამიანებთან ერთად, შენ არაფერი შეგიძლია, მაგრამ სწორედ ეს უძლურება განიჭებს თავის-უფლების იმ საოცარ განცდას, როცა ლამის ცრემლები წაგსკდება აციმციმებული თვალებიდან და ბედნიერების მძიმე ბურთი გაგეჩხირება ყელში. გადაყლაპვა საჭირო არაა, მხოლოდ გულს უნდა მოუსმინო. გიტარა ჩხრიალება თავისთვის და საათი წიკწიკებს კედელზე. ქაოსისგან იქმნება ისეთი საოცარი ჰარმონია, რომელიც… Читать далее ზოგჯერ … 

Без рубрики

იცი, ბევრი რამ არ მითქვამს…

ყვავის იასამანი. უპატრონოთ ვჩუქნი გაფურჩქნულ სულს. მხოლოდ ერთნაირი გასაჭირში ჩაცვენილთ გვესმის ყველაფერი... ერთმანეთის... სხვათა ერთი. და ჩვენი მრავალი... გაზაფხული შემობრძანდა ჩემს სულში. მერევა დარდი და სევდა. მძალავს, კვლავ მივაკითხო უცნობ ადამიანებს; შევისრუტო მათი ცხოვრება, უბედურება თუ სიხარული, ცოდვები თუ კეთილი საქმეები. ვემალები მზის სხივებს.     21-ე საუკუნეა და : ტექნოლოგიების ეპოქაა, პროგრესის ხანაა, სოციალური ტყვეობის… Читать далее იცი, ბევრი რამ არ მითქვამს…

მოკლედ - ჩემი რეცენზიები :)·უბრალოდ - შემოქმედება ! ^_^

«მე ისევ მეოცნებე ვარ…»

«ოცნება სულ მიყვარდა. ერთი სული მქონდა, როდის გავფრინდებოდი ჩემი სამყაროს ჯადოსნურ სამეფოში და იქ არავინ შემიშლიდა ხელს. ყველაფერი ისე წარიმართებოდა, როგორც მსურდა. როცა არანაირი შეზღუდვა არ არსებობს… როცა ბედნიერება სუფევს… როცა ძალას არ გართმევს ცხოვრებისეული ბოროტება… როცა ოცნებები ასრულებადია… როცა ოცნებები ხდება… ცას ვეხებოდი თითქოს. კარგი იყო ბავშვობა… გაზრდას რა დამიშლიდა. ხოდა, ახლა სრულწლოვანი მქვია… Читать далее «მე ისევ მეოცნებე ვარ…»

Без рубрики

იცი, მეგობრობამ «შემაწუხა»…

  მე ხომ სულ გრძნობები მაწუხებს... ამბობენ, რომ ჩანასახი თავიდანვე გრძნობს ყველაფერს. თითოეული ემოცია, ქმედება მასზე გავლენას ახდენს.  რომ წარმომიდგენია, როგორ იწყებს ცემას მინიატურული გული... შემდეგ იწყება განვითარება; მყარდება დედასთან უკვე რაღაც ზედონის კონტაქტი. მშობელი შვილის ნაწილია და პირიქით. იწყება... რა? რა იწყება? არ ვიცი, რატომ დამაინტერესა. ახსნა ბოლომდე ვერ მოვუძებნე. მაგრამ, ალბათ, ცხოვრებაში პირველი… Читать далее იცი, მეგობრობამ «შემაწუხა»…