უბრალოდ - შემოქმედება ! ^_^·Без рубрики·{ უცნობი }

შემო — დგომა ? . ! 

შემოდგომის განუყოფელი ნაწილია სიცივე და მელანქოლია. მზე ნელ-ნელა კარგავს სითბოს, ამავდროულად თითქოს სხივებს თან მიაქვს ბედნიერების ბოლო ნამსხვრევები თან. მაგრამ არა უკანასკნელი. მცირედ სიხარულს ნაქსოვი შარფი და ყავის სურნელი, ოთახში მიმობნეული, ჩუმად ინახავს ჩემთვის. ცივა, თუმცა თითები განაგრძობენ გვერდების ფურცვლას - წიგნის, ცხოვრების, მეხსიერების. დღეს წვიმდა. ნატიფად რაკუნობდნენ წვეთები ფანჯრის მინებზე, აივნის მოაჯირზე. და ისმოდა… Читать далее შემო — დგომა ? . ! 

Реклама
Без рубрики

ერთი ქალის ისტორია ანუ ყავის ლიქიორი

"იცი, რამდენჯერ მიტირია? ბევრჯერ, ძალიან ბევრჯერ. მაგრამ ერთხელაც ვერ მივეცი უფლება თავს, თქვენ წინაშე ერთი ცრემლიც კი გადმომეგდო. ჩუმად, წყნარად ვასველებდი უკვე გამაგრებულ ბალიშს. დრო ჩემთვის არაფერს ცვლიდა: კვლავ ვრჩებოდი მეგობრულ მარტოსულ ქალად. მომღიმარი კოლეგები სამსახურში მისურვებდნენ კარგ დღეს, ფინჯან ყავასთან ერთად მანდობდნენ, თუ როგორი უპასუხისმგებლოა მათი ქმარი, ან რომელი კაბა აარჩიეს მათი ბიძაშვილის ქორწილისთვის.… Читать далее ერთი ქალის ისტორია ანუ ყავის ლიქიორი

Без рубрики

იცი, ბევრი რამ არ მითქვამს…

ყვავის იასამანი. უპატრონოთ ვჩუქნი გაფურჩქნულ სულს. მხოლოდ ერთნაირი გასაჭირში ჩაცვენილთ გვესმის ყველაფერი... ერთმანეთის... სხვათა ერთი. და ჩვენი მრავალი... გაზაფხული შემობრძანდა ჩემს სულში. მერევა დარდი და სევდა. მძალავს, კვლავ მივაკითხო უცნობ ადამიანებს; შევისრუტო მათი ცხოვრება, უბედურება თუ სიხარული, ცოდვები თუ კეთილი საქმეები. ვემალები მზის სხივებს.     21-ე საუკუნეა და : ტექნოლოგიების ეპოქაა, პროგრესის ხანაა, სოციალური ტყვეობის… Читать далее იცი, ბევრი რამ არ მითქვამს…

მოკლედ - ჩემი რეცენზიები :)·უბრალოდ - შემოქმედება ! ^_^

«მე ისევ მეოცნებე ვარ…»

«ოცნება სულ მიყვარდა. ერთი სული მქონდა, როდის გავფრინდებოდი ჩემი სამყაროს ჯადოსნურ სამეფოში და იქ არავინ შემიშლიდა ხელს. ყველაფერი ისე წარიმართებოდა, როგორც მსურდა. როცა არანაირი შეზღუდვა არ არსებობს… როცა ბედნიერება სუფევს… როცა ძალას არ გართმევს ცხოვრებისეული ბოროტება… როცა ოცნებები ასრულებადია… როცა ოცნებები ხდება… ცას ვეხებოდი თითქოს. კარგი იყო ბავშვობა… გაზრდას რა დამიშლიდა. ხოდა, ახლა სრულწლოვანი მქვია… Читать далее «მე ისევ მეოცნებე ვარ…»

Без рубрики

იცი, მეგობრობამ «შემაწუხა»…

  მე ხომ სულ გრძნობები მაწუხებს... ამბობენ, რომ ჩანასახი თავიდანვე გრძნობს ყველაფერს. თითოეული ემოცია, ქმედება მასზე გავლენას ახდენს.  რომ წარმომიდგენია, როგორ იწყებს ცემას მინიატურული გული... შემდეგ იწყება განვითარება; მყარდება დედასთან უკვე რაღაც ზედონის კონტაქტი. მშობელი შვილის ნაწილია და პირიქით. იწყება... რა? რა იწყება? არ ვიცი, რატომ დამაინტერესა. ახსნა ბოლომდე ვერ მოვუძებნე. მაგრამ, ალბათ, ცხოვრებაში პირველი… Читать далее იცი, მეგობრობამ «შემაწუხა»…

Без рубрики

ხანძარი ჩნდება შიგნიდან…

ზოგჯერ მინდება დავჯდე და მოვწიო. ისე როგორც არასდროს არ მომიწევია ცხოვრებაში. ტირილამდე დახრჩობამდე. ფილტვების ჩაწვამდე. იმ ფილტვების, რომლებმაც ამოისუნთქეს სიყვარული და სიხარული. ჩაწვა ტირილმა, ცრემლმა, დარდმა. ზედიზედ - ღერი ღერზე. მიყურებია, როგორ ეწევა ჩემი საუკეთესო  მეგობარი. სიამოვნებით, ნეტარებით ამთავრებს სიგარეტს. სრულიად სხეულში, სისხლში, გრძნობაში უშვებს ნისლს. ბოლს ვერ ვუწოდებ, ისეთი რამეა. იქნებ მაშინ მაინც მომეხსნას… Читать далее ხანძარი ჩნდება შიგნიდან…