Без рубрики

ფერების ფესტივალი✨

ძნელია, როდესაც სახლში მოგონებების ფერებში გაძეძგილი ბრუნდები. ისინი ხასხასა ნაწილაკებად მიმოფანტულა მხრებზე, ფეხებზე, თავზე, ნელ-ნელა იწოვება კანში და ამავდროულად ფერავს. აწმყოს აფერადებს თავისი განწყობით, უკუაგდებს რა მის სიფაქიზეს. ყველაფერი ხდება უხეში, არასრულყოფილი, ნაწიბურებიანი მაშინ, როცა გუშინ მშვენიერი გეჩვენებოდა. ვინაიდან არ დამდგარიყო. ახლა კი აქაა და შენ არ მოგწონს. ფერები განა მხოლოდ წარსულის ნაწილებია... ეს შენი… Читать далее ფერების ფესტივალი✨

Реклама
Без рубрики

ძილისპირული

ყოველდღე ფიქრებით თავატკიებული ვიღვიძებ. მუდამ დაჰქრიან ჩემს თავში. ისინი მაიძულებენ გავიღიმო, ვიტირო, ვიოცნებო, ვიყვირო და გაშტერებულმა საათობით ვუყურო ჭერს. გაზაფხულის ბრალია თუ ზამთრის გადაგორების, მაგრამ მანიამ შემიპყრო თითქოს. ვცდილობდი, ყოველდღე ერთი კონკრეტული მოქმედება დანიშნულ დროს გამემეორებინა. ყოველდღე; ზუსტად; მუდმივად. ნელ-ნელა ვგიჟდებოდი. ესეც ფიქრებს დავაბრალე. ზოგადად, რა არის ფიქრი? როგორ გვაფიქრდება? რატომ? რანაირად? რატომ კონკრეტულად ეს… Читать далее ძილისპირული

Без рубрики

სადღაც საუკუნის ნაწერი

რა არის ეს ნაწერები, თუ არა გულის გადაშლის საშუალება? ნაცნობი თუ უცნობი კითხულობს და ხვდება კი? სწორად იგებს, რა ჩააქსოვე, როგორ, რატომ, რისთვის ... ღირდა კი დაწერა, გამოქვეყნება, საერთოდ ბლოგის დაარსება.  რამდენად რეალურია რეალობა? ზღაპრები გვიყვარს ბოლომდე. სიზმრები, ოცნების კოშკები, თავზე რომ გვემსხვრევა და ეს ნამსხვრევები გვირჩევნია სინამდვილის თქეშში ამოხრჩობას. სწორედ ეს ოცნება მაძლევს ფრთებს,… Читать далее სადღაც საუკუნის ნაწერი

უბრალოდ - შემოქმედება ! ^_^·Без рубрики·{ უცნობი }

შემო — დგომა ? . ! 

შემოდგომის განუყოფელი ნაწილია სიცივე და მელანქოლია. მზე ნელ-ნელა კარგავს სითბოს, ამავდროულად თითქოს სხივებს თან მიაქვს ბედნიერების ბოლო ნამსხვრევები თან. მაგრამ არა უკანასკნელი. მცირედ სიხარულს ნაქსოვი შარფი და ყავის სურნელი, ოთახში მიმობნეული, ჩუმად ინახავს ჩემთვის. ცივა, თუმცა თითები განაგრძობენ გვერდების ფურცვლას - წიგნის, ცხოვრების, მეხსიერების. დღეს წვიმდა. ნატიფად რაკუნობდნენ წვეთები ფანჯრის მინებზე, აივნის მოაჯირზე. და ისმოდა… Читать далее შემო — დგომა ? . ! 

Без рубрики

იცი, ბევრი რამ არ მითქვამს…

ყვავის იასამანი. უპატრონოთ ვჩუქნი გაფურჩქნულ სულს. მხოლოდ ერთნაირი გასაჭირში ჩაცვენილთ გვესმის ყველაფერი... ერთმანეთის... სხვათა ერთი. და ჩვენი მრავალი... გაზაფხული შემობრძანდა ჩემს სულში. მერევა დარდი და სევდა. მძალავს, კვლავ მივაკითხო უცნობ ადამიანებს; შევისრუტო მათი ცხოვრება, უბედურება თუ სიხარული, ცოდვები თუ კეთილი საქმეები. ვემალები მზის სხივებს.     21-ე საუკუნეა და : ტექნოლოგიების ეპოქაა, პროგრესის ხანაა, სოციალური ტყვეობის… Читать далее იცი, ბევრი რამ არ მითქვამს…