Без рубрики

სადღაც საუკუნის ნაწერი

რა არის ეს ნაწერები, თუ არა გულის გადაშლის საშუალება? ნაცნობი თუ უცნობი კითხულობს და ხვდება კი? სწორად იგებს, რა ჩააქსოვე, როგორ, რატომ, რისთვის ... ღირდა კი დაწერა, გამოქვეყნება, საერთოდ ბლოგის დაარსება.  რამდენად რეალურია რეალობა? ზღაპრები გვიყვარს ბოლომდე. სიზმრები, ოცნების კოშკები, თავზე რომ გვემსხვრევა და ეს ნამსხვრევები გვირჩევნია სინამდვილის თქეშში ამოხრჩობას. სწორედ ეს ოცნება მაძლევს ფრთებს,… Читать далее სადღაც საუკუნის ნაწერი

Реклама
{ უცნობი }

შეუცნობლობის ღმერთი

რა არის სიყვარული? როგორია? სად იწყება და სად მთავრდება? ნამდვილი სიყვარული. არა ის, რასაც ჩვენ მიმოფანტული ასოებისგან ვაწყობთ და კონკრეტულ სახელს ვარქმევთ, უაზროდ ვფლანგავთ, ადვილად ვჩუქნით, დაუნანებლივ ვანგრევთ ...   რთულია, ჰკითხო ვინმეს, უყვარხარ თუ არა. ადამიანებს უფრო გვიჭირს, ვაღიაროთ, რომ არ გვიყვარს. შეიძლება უკვე აღარც. ვეჭიდებით წარსულის მოგონებებს ან მანია გვითრევს. რეალობა გაჩხერილია სადღაც… Читать далее შეუცნობლობის ღმერთი

უნცაური·{ უცნობი }

აისბერგის აფეთქება

პოლიტიკას გრძნობები არ უყვარს, უფრო სწორად მხოლოდ ემოციებს იყენებს, ხშირად - ყალბს. ხელოვნება ერთი სრულყოფილი გრძნობაა, ადამიანური ბუნების ზენიტი და ჯურღმული ამავდორულად. მასზე ამაღლებული არაფერი შეუქმნია კაცობრიობას; დაივიწყებს - დაიქცევა. გრძნობები ხშირად მოდიან ადამიანებთან, ნებით თუ უნებლიედ. როგორ გვიჭირს მათი შეკავება, შეცვლა, გამოთავისუფლება და განხორციელება. მარტო არსებობა არ კმარა, თუ არ შეგიძლია აჩვენო სამყაროს რეალობა,… Читать далее აისბერგის აფეთქება

{ უცნობი }

ქუჩაში გარიყული ნაცნობი მგზავრი 🍁

შემოდგომაზე რომ დადგე და მიმოიხედო, ქარი აუცილებლად აგიწეწავს თმას. ფოთლების წვრილი ნამცეცები, ოდესღაც მედგარი ხის ნაწილი, თოვლის გვირგვინად დაგეფინება მწვანედ, ყვითლად და ნარინჯისფრად. სუსხი შემოგევლება ლოყებზე, შეგიღიტინებს თითების ბოლოებზე. ნელ-ნელა მოზიდავ კიდურებს ბაგეებთან. ამ დროს ძალაუნებურად სუნთქვის ოხშივარს ამოჰყვება აზრები, ფიქრები თუ მცირეოდენი დარდები. ინტერესისა და ცნობისმოყვარეობის დროა შემოდგომა. ამიტომაა თბილად მოხატული. დადებითი სინაზე უნდა… Читать далее ქუჩაში გარიყული ნაცნობი მგზავრი 🍁

უნცაური

ბიჭები და გოგოები

თითქოს დამებედა 30 ოქტომბერს ავად ყოფნა. სულ ვცივდები და არაფრის თავი არ მაქვს. მაგრამ ერთი ძალიან დადებითი პლიუსი ვუპოვე ამ მდგომარეობას - მეფიქრება. ბევრი, ძალიან ბევრი აზრი, იდეა მაწვება. იქნებ რამე საინტერესოც მოვახლაფორთო . . . ბოლო დროს ხშირად დავკვირვებივარ, როგორ განვსხვავდებით და რამდენად ვგავართ: ბიჭები და გოგოები, გოგოები და ბიჭები. თანმიმდევრობით რომ მივყვეთ. პირადად… Читать далее ბიჭები და გოგოები

{ უცნობი }

Veni, vidi… et est? 

აქ სამად სამი წინადადებაა სულ: ჩვენი სიყვარულის ისტორია... ვარდების შადრევანთან დავთქვით შეხვედრა, ამური რომ გვკლავდა სიყვარულის წყურვილით და ატყორცნილი სვეტები ჩუქურთმებით ავსებდა ჩვენს ცას. ვარდის-ფერი იყო ჩემი ტუჩები, მაგრამ თმების ეკლებმა დაგაშინეს ძვირფასო - გორგონა არ ვარ, ეს მხოლოდ სულის ნაგლეჯებია... წერილის კონვერტი კუპრივით შავი აღმოჩნა - შენი გულივით, ნათითურებს კანით ახლაც ვგრძნობ: მიხვდი, რომ… Читать далее Veni, vidi… et est?