Без рубрики

ხანძარი ჩნდება შიგნიდან…

ზოგჯერ მინდება დავჯდე და მოვწიო. ისე როგორც არასდროს არ მომიწევია ცხოვრებაში. ტირილამდე დახრჩობამდე. ფილტვების ჩაწვამდე. იმ ფილტვების, რომლებმაც ამოისუნთქეს სიყვარული და სიხარული. ჩაწვა ტირილმა, ცრემლმა, დარდმა. ზედიზედ — ღერი ღერზე. მიყურებია, როგორ ეწევა ჩემი საუკეთესო  მეგობარი. სიამოვნებით, ნეტარებით ამთავრებს სიგარეტს. სრულიად სხეულში, სისხლში, გრძნობაში უშვებს ნისლს. ბოლს ვერ ვუწოდებ, ისეთი რამეა. იქნებ მაშინ მაინც მომეხსნას სათვალე. ვარდისფერი? არა. ალბათ, შავი და დაბურული. თორემ სულ მეტირება. ყველაფერზე. ტირილის სიგარეტი მწვავს ფილტვებს. ცრემლები რგოლებად ეშვება. პატარა გუბურად გროვდება სულის ზედაპირზე და აზანზარებს. მერე მუსიკაც სხვანაირად ისმის. სიმები უფრო მჟღერი ხდება. აკანკალებს ხრჩოლვამდე. სულს, გონებას, გულს. საბოლოო ჯამში — მე. ვიღლები და ვიცლები. ბოლოს…? დავრჩები ჩემს გუბესთან და ჩავიცქრები…. იქნებ რამე დავინახო…bug6l-70oty

Реклама

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s