Без рубрики

მარტოობა — ცხოვრების დედაარსი

მარტოობაა ქვეყნად ყველაფერი. იბადები — ერთი. ტყუპისცალიც რომ გყავდეს, ჯერ ერთი ბავშვი ევლინება ქვეყანას, მხოლოდ შემდეგ — მეორე. ზრდისას ნელ-ნელა ხვდები, საერთო არაფერია, საერთო არავისია. თუნდაც სათამაშოები და-ძმას შორის ვიღაცისთვის უფრო საყვარელია. 

მეც მარტო ვარ ჩემს მარტოობასთან. მეცოდება, ის მაინც არ დარჩეს მარტო. მაშინ საერთოდ უკუნითი ჩამოწვება. თუ უკვე დადგა? არ ვიცი… ერთპიროვნულად ვერ ვიტყვი; მაინც პატარა იმედის ნაპერწლით ვუყურებ სამყაროს. რას მირჩევთ?

ზოგჯერ სატანჯველადაც იქცევა მარტოობა. ხანდახან კი ნამდვილი საჩუქარია. მარტოობაც ფარდობითია — აინშტაინი ტყუილად არ აფასებდა მას. ნეტავ რა მოვლენამ მიიყვანა თავის თეორიამდე?

რაც არ უნდა თქვან, ძნელია მარტობაა. თუმცა — თანმდევია. თავად ირჩევს ადამიანი, რას მოუხერხებს მას და საბოლოო ნაყოფი მხოლოდ თავად უნდა მოიმკოს, მარტომ… 

Реклама

მარტოობა — ცხოვრების დედაარსი: 8 комментариев

  1. მარტოობა არ უნდა იყოს ტანჯვა. ჩემი აზრით, ეს ზუსტად ის დროა, როდესაც საკუთარ თავთან ჰარმონიაში ხარ💦💭💥

    Нравится

      1. მარტოობა შენი სტუმარი კი არა, ოჯახის მუდმივი წევრი უნდა იყოს. მაშინ დასრულდება უაზრო ბორგვა და ტანჯვა

        Нравится

      2. ჰო მაგრამ ხანდახან იმ ოჯახის წევრს ემსგავსება ძალიან რომ გაწუხებს თავისი რჩევებით , ყურადღებით , შენიშნვებით )

        Нравится

      3. თვითონ ადამიანი როგორ აღიქვამ, გააჩნია. ჩემთვის მარტოობა მუდამ დუმს, მხოლოდ ზოგჯერ მზერით თუ ცდილობს, რამე მიგახვედროს

        Нравится

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s