Без рубрики

თქვენ…

თქვენ... თქვენ მაჩუქეთ მე პუშკინი, როცა დოსტოევსკი მწადდა (მაკლდა), თქვენ წამიკითხეთ დიუმა, როცა ბორხესს ველოდი, თქვენ მომიტანეთ პლანშეტი, როცა გაყვითლებულ ქაღალდს ვეძებდი, თქვენ წამართვით კალამი, როცა ყველაზე მეტად მჭირდებოდა, თქვენ ოთახში ჩამკეტეთ, როცა სახლში ნელ-ნელა ვკვდებოდი, თქვენ დამაკავეთ, როცა ფრთები საბოლოოდ უნდა გამეშალა, თქვენ გამომაჯანმრთელეთ, როცა გიჟობა მკურნავდა, თქვენ მიპოვეთ, როცა დაკარგულიც არ ვყოფილვარ, თქვენ… Читать далее თქვენ…

Реклама
Без рубрики

აკლდამასთან ანუ რექვიემი

"ერთხელ სასაფლაოზე ასვლა დამჭირდა. არადა მეჩხუბნენ, მკვდრებთან რა საქმე გაქვსო?! მკვდრებთან? გარდაცვლილებთან.მიცვალებულებთან. ამ სამყაროსგან მოსვენებულებთან. აი იქ, იქ რაღა ელით, ეს ცოცხალმა არ იცის. მხოლოდ ღვთაებრივმა. დამჭირდა მსმენელი- წყნარი და უსიტყვო. და წავედი. დამაკლდა და წავედი მაშინ, როცა, ყველას აზრით, არ ღირდა წასვლა. რაში მჭირდება მათი აზრი? არც არაფერში. მივედი. მივედი და მოვყევი. როგორ არ… Читать далее აკლდამასთან ანუ რექვიემი

Без рубрики

უკვე… <3

    უკვე დაახლოებით ნახევარი წელი გავიდა, რაც გავიცანი ერთი ადამიანი. გავიცანი და მიხვდი, რომ ის ჩემიანი იყო. რბილი, თბილი და ძალიან საყვარელი. პირველი შეხვედრისთანავე რომ ააწყობ ურთიერთობას, ვერ დალევ სალაპარაკოს და მისგან წამოსვლა არ მოგინდება. იშვიათად, მაგრამ ასეც ხდება. მე გამიმართლა და ასეთი რამ გადამხდა თავს. გავხდი ის იღბლიანი, რომელმაც დღევანდელი იუბილარი, მარიამ ჭელიძე,… Читать далее უკვე… ❤