{ უცნობი }

ქუჩაში გარიყული ნაცნობი მგზავრი 🍁

შემოდგომაზე რომ დადგე და მიმოიხედო, ქარი აუცილებლად აგიწეწავს თმას. ფოთლების წვრილი ნამცეცები, ოდესღაც მედგარი ხის ნაწილი, თოვლის გვირგვინად დაგეფინება მწვანედ, ყვითლად და ნარინჯისფრად. სუსხი შემოგევლება ლოყებზე, შეგიღიტინებს თითების ბოლოებზე. ნელ-ნელა მოზიდავ კიდურებს ბაგეებთან. ამ დროს ძალაუნებურად სუნთქვის ოხშივარს ამოჰყვება აზრები, ფიქრები თუ მცირეოდენი დარდები. ინტერესისა და ცნობისმოყვარეობის დროა შემოდგომა. ამიტომაა თბილად მოხატული. დადებითი სინაზე უნდა… Читать далее ქუჩაში გარიყული ნაცნობი მგზავრი 🍁

Реклама
უნცაური

ბიჭები და გოგოები

თითქოს დამებედა 30 ოქტომბერს ავად ყოფნა. სულ ვცივდები და არაფრის თავი არ მაქვს. მაგრამ ერთი ძალიან დადებითი პლიუსი ვუპოვე ამ მდგომარეობას - მეფიქრება. ბევრი, ძალიან ბევრი აზრი, იდეა მაწვება. იქნებ რამე საინტერესოც მოვახლაფორთო . . . ბოლო დროს ხშირად დავკვირვებივარ, როგორ განვსხვავდებით და რამდენად ვგავართ: ბიჭები და გოგოები, გოგოები და ბიჭები. თანმიმდევრობით რომ მივყვეთ. პირადად… Читать далее ბიჭები და გოგოები

{ უცნობი }

Veni, vidi… et est? 

აქ სამად სამი წინადადებაა სულ: ჩვენი სიყვარულის ისტორია... ვარდების შადრევანთან დავთქვით შეხვედრა, ამური რომ გვკლავდა სიყვარულის წყურვილით და ატყორცნილი სვეტები ჩუქურთმებით ავსებდა ჩვენს ცას. ვარდის-ფერი იყო ჩემი ტუჩები, მაგრამ თმების ეკლებმა დაგაშინეს ძვირფასო - გორგონა არ ვარ, ეს მხოლოდ სულის ნაგლეჯებია... წერილის კონვერტი კუპრივით შავი აღმოჩნა - შენი გულივით, ნათითურებს კანით ახლაც ვგრძნობ: მიხვდი, რომ… Читать далее Veni, vidi… et est? 

უბრალოდ - შემოქმედება ! ^_^·Без рубрики·{ უცნობი }

შემო — დგომა ? . ! 

შემოდგომის განუყოფელი ნაწილია სიცივე და მელანქოლია. მზე ნელ-ნელა კარგავს სითბოს, ამავდროულად თითქოს სხივებს თან მიაქვს ბედნიერების ბოლო ნამსხვრევები თან. მაგრამ არა უკანასკნელი. მცირედ სიხარულს ნაქსოვი შარფი და ყავის სურნელი, ოთახში მიმობნეული, ჩუმად ინახავს ჩემთვის. ცივა, თუმცა თითები განაგრძობენ გვერდების ფურცვლას - წიგნის, ცხოვრების, მეხსიერების. დღეს წვიმდა. ნატიფად რაკუნობდნენ წვეთები ფანჯრის მინებზე, აივნის მოაჯირზე. და ისმოდა… Читать далее შემო — დგომა ? . ! 

{ უცნობი }

100 Letters

ა - ან საკუთარ თავს გავექცევი, ან შენ გამოგეკიდები - უკან. მომეცი არჩევანის უფლება, გთხოვ. ბ - ბედის არ მჯეროდა არას-დროს, მაგრამ შენ ყოფილხარ ის, დაწყევლილი და გამაუბედურებელი. ბედნიერი? ჩემს ბედად, ასეთი არ ვშობილვარ. გ - გული იქცა გონებად. შენი - ჩემად...? დ - დიდი: ფიზიკურად, სულიერად, ემოციურად. მაგრამ ი ს დარჩა უბერებელი, გაუწრთობელი, გაურყვნელი… Читать далее 100 Letters

Без рубрики

ერთი ქალის ისტორია ანუ ყავის ლიქიორი

"იცი, რამდენჯერ მიტირია? ბევრჯერ, ძალიან ბევრჯერ. მაგრამ ერთხელაც ვერ მივეცი უფლება თავს, თქვენ წინაშე ერთი ცრემლიც კი გადმომეგდო. ჩუმად, წყნარად ვასველებდი უკვე გამაგრებულ ბალიშს. დრო ჩემთვის არაფერს ცვლიდა: კვლავ ვრჩებოდი მეგობრულ მარტოსულ ქალად. მომღიმარი კოლეგები სამსახურში მისურვებდნენ კარგ დღეს, ფინჯან ყავასთან ერთად მანდობდნენ, თუ როგორი უპასუხისმგებლოა მათი ქმარი, ან რომელი კაბა აარჩიეს მათი ბიძაშვილის ქორწილისთვის.… Читать далее ერთი ქალის ისტორია ანუ ყავის ლიქიორი